این واژه ها عطر پرنده می دهد...

حرف به حرف

کلمات پشت سر هم می میرند

کمی قبل از سطر آخر

روی  خون آبی کاشی ها منتشر می شوم...

 

نام کوچک مرا به ریشه ی کلمات،

گره ای نابلد بزن.

 

روی ریلهای بخواب رفته ی دفتر

چشم هایم مات مانده،

هجای نام تو شعر است.

بر هجا هجای  زخم من

عقیقی از شعر بیاور.

نوشته شده در ٢٤ تیر ۱۳٩٤ساعت ۱:٠۳ ‎ق.ظ توسط leila.ranjbaran نظرات ()


Design By : Pichak