گهواره ی خالی

به ساحل پناه می آورند

نهنگ های عاشق

تا واژه ی مرگ تازه بماند

 

بالا بیاور دریا را

ساحل پناه گاه امنی نیست

وقتی کفش هایت با دهان موجها 

غسل تعمید داده می شود

و دست هایت پر از ماسه

پاهایت بیرون زده از لنز دوربین

تا لباست پرچمی باشد

متبرک از خون خشکیده در رگ هایت...

 

شناسنامه ات بزرگ شده

تا نام  کوچک ات

 در دفتر ویکی پدیا ثبت شده باشد...

 

 مادرانه  می گریم و می گویم

جهان گهواره ی قشنگی

برای رویاهای رنگی ات نیست

"آیلان"!

-----------------

 

 

/ 0 نظر / 2 بازدید